هشتم سپتامبر ۲۰۰۸ خبری جهان ادبی را لرزاند؛ دیوید فاستر والاس، نویسندهٔ آمریکایی، در ۴۶ سالگی خودکشی کرد. خبر بهت‌آور بود چون تمام آثار والاس تأملاتی برای یافتن معنای زندگی بودند. مردی از نسل تلویزیون و هجوم داده‌ها که می‌خواست بداند چطور به کمک ادبیات و با خودآگاهی و مشاهدهٔ دقیق می‌توان به لایه‌هایی از زندگی معنا بخشید که در دنیای سرگرمی، پول و قدرت نادیده می‌مانند. او در تمام رمان‌ها و جستارهایش، از جمله در کتاب این هم مثالی دیگر همین موضوع را دنبال می‌کرد و در پی حقایق پنهان زندگی روزمره بود. فاستر والاس با ارجاعات بی‌شمارش به فرهنگ عامه تلاش می‌کرد از ساده‌ترین و پیش‌پاافتاده‌ترین مفاهیم به حقایق دست یابد.

کتاب این هم مثالی دیگر متشکل از چهار جستار کوتاه از دیوید فاستر والاس است. او که استاد دانشگاه و مدرس نویسندگی بود، در این روایت‌ها با زبانی گزنده و شوخ به موضوعات مختلفی می‌پردازد؛ از برنامه‌های تلویزیونی تا راجرر فدرر و تنیس. گرچه این ناداستان‌ها پراکنده و دور از هم به نظر می‌رسند، اما فاستر والاس در پس پشت همهٔ آن‌ها معنای زندگی را می‌جوید. او جایی به شوخی می‌گوید که واقعیت زندگی را باید پیش از پنجاه سالگی فهمید، پیش از آن که آدم مجبور شود اسلحه روی شقیقه‌اش بگذارد و به خودش شلیک کند. والاس گویندهٔ واقعیت‌ها بود اما به شکلی کنایی و پیش از پنجاه سالگی به زندگی‌اش خاتمه داد.

کتاب این هم مثالی دیگر را معین فرخی ترجمه کرده است. ویدئوی معرفی و نقد کتاب تهران با حضور این مترجم را می‌توانید از این‌جا ببینید.